Bijzonder moment, bijzonder licht

30 december, het jaar is bijna om. de dagen beginnen weer voorzichtig aan langer te worden. Het weer is nog steeds niet echt winters. Gisteren een wandeling gemaakt door de Maria Peel, en ik had bewust geen fototoestel meegenomen. Gewoon lekker wandelen aandacht voor je partner, die zoiets uiteraard ook wel waardeert dat je de camera eens een keer thuis laat. De natuur in me opnemen, geen gedachten welke compositie, f stop, onder of overbelichten, filters etc gewoon met een frisse blik de natuur in. Tijdens die wandeling krijg je dan van die whow momenten. Mooie uitsneden, mooie details, gewoon kijken en voelen, inspiratie opdoen.

31 december. Het was nagenoeg niet bewolkt en dat geeft niet zo’n mooi reflecties van het ochtendgloren. Dus toen ik in de auto stapte had ik zoiets van de omstandigheden zijn niet zo optimaal maar ik zie wel wat het oplevert en anders is het gewoon lekker om op pad te gaan. De gloed van de zon was wel weer heel bijzonder. Dit was echter maar een fractie van een moment, zodra de zon boven de horizon was verdwenen de zachte oranje rode kleuren en maakten plaats voor het gele zonlicht. Het was nog vroeg, vrije dagen, dus nog gewoon doorgewandeld om te genieten van de natuur. Het licht is in de winter heel zacht, en dat leverde toch weer verrassend mooie plaatjes op.

Een blad van een varen had door de zachte weer niet veel geleden en stond mooi overeind boven een stuk water wat diep zwart kleurde. De zon zo laag dat de omgeving nog in de schaduw lag van de bomen en juist alleen dat specifiek blad werd geraakt door de zonnestralen in een woord een geweldig gezicht. Zijn van die momenten die je niet verwacht. De details waar je oog zomaar opvalt in het voorbij lopen, die whow momenten. Die momenten waarbij je denkt; hoe zal ik dit nu goed vastleggen, compositie, scherptediepte, licht en hoe zal het uitzien als de foto uiteindelijk uit lightroom knalt. Ik heb ervan genoten, zowel tijdens de wandeling als achteraf als het uiteindelijke resultaat op mijn scherm staat en ik met een tevreden gevoel terug kijk naar een ochtend in de Peel.

zonsopkomst Maria Peel
IMG_4669

Fell pony’s

De paarden van mijn zus, upwood Fell pony’s haar passie gecombineerd met mijn passie fotografie. Eens anders gefotografeerd, de paarden niet vierkant of in welke positie dan ook maar gewoon lekker spontaan, tussen de paarden zitten, net geen foto kunnen maken omdat ze te dichtbij komen, of dat ze elkaar verdringen. Ze fotograferen in hun eigen doen, geaccepteerd worden, nieuwsgierig en aanhankelijk. Een bijzondere ervaring als je tussen 6 paarden op de grond zit. Foto gemaakt met Canon 50mm F1.2 met f3.2 ISO 320 met focus op oog wat op zich al een uitdaging was op die afstand. (metering mode “spot” er is wel heel veel zwart in de omgeving)

Fell pony

zoveel verschillende zonsopkomsten

Maria Peel

 

Wat blijft aan een plek zo boeien, de omgeving veranderd niet zo heel veel in een maand. Zeker niet nu de winter niets van zich laat weten. Toch is elke morgen weer heel anders, heel andere sfeer, windsnelheid en bewolking bepalen dan de sfeer bij een zonsopkomst. Zo ook de afgelopen weken in de Maria Peel. Ik ben er al zo vaak geweest en het blijft steeds weer boeien. Net voor zonsopkomst tot het moment dat de zon boven de horizon uit komt. Heel hoog komt de zon in de winter niet, dus het licht blijft zacht en geeft een goudgele gloed over de natuur; puur genieten.